Ohrid: Balkanski dragulj između istorije i prirode

Ohrid je poznat i kao „grad svjetlosti“ što je ujedno i doslovni prevod njegovog starog imena - Lihnid.

Ohridsko jezero pravo je čudo prirode. U njemu se skriva više od 200 endemskih vrsta biljaka i životinja poput algi, zooplanktona, riba, puževa i rakova zbog čega ga neki nazivaju i evropskim Galapagosom. Stručnjaci pretpostavljaju da je jezero nastalo prije četiri miliona godina i da u svojim dubinama skriva vrste koje su odavno izumrle u drugim dijelovima svijeta.

Zato ne čudi što se smatra jednim od najvećih bioloških rezervata u Evropi, niti što ga je UNESCO još 1980. godine zaštitio i stavio na popis svjetske baštine.

Ohridsko jezero smješteno je na nadmorskoj visini od 693 metara. Dugo je 30,8 kilometara, a najveća dubina iznosi 289 metara. S istoka je zatvoreno planinom Galičicom, a sa zapada Jablanicom.

Na njegovim obalama nalaze se makedonski gradovi Ohrid i Struga, kao i Pogradec u Albaniji. Zbog izrazito plave boje, tople vode i površine od čak 358 kvadratnih kilometara nazivaju ga i makedonskim slatkovodnim morem. Popularno je odredište za kupanje i ribarenje, a zaronite li na određenom dijelu, mogli biste da pronađete i arheološke ostatke stare oko 3.000 godina.

Ohridsko jezero dobija vodu iz brojnih podvodnih izvora i izvora kod manastira Sv. Nauma i kod Studeništa u Ohridu. To su uglavnom podzemna oticanja Prespanskog jezera koje se nalazi na većoj nadmorskoj visini. U jezero se ulijeva i više rijeka i potoka iz Ohridske kotline.

U jezeru živi 17 vrsta riba. Među njima najpoznatije su pastrmka, letnica i belvica koje nastanjuju isključivo ovo jezero. Pored jegulje, klena, šarana i mrene u ovom jezeru živi mala riba plašica od čije se krljušti pravi čuveni ohridski biser.