Carski grad u srcu Evrope

Sunce i prijatne temperature idalne su za putovanja i posjete gradovima, a naša preporuka je Beč. Bez obzira na to koliko ste puta bili, turističkih destinacija je na stotine i sigurno ste nešto propustili da vidite.

Prvi mamac za turitse koji dođu u glavni grad Austrije je najljepši trg, Maria-Theresien-Platz, gdje se nalaze, jedan nasuprot drugog, muzeji iz 19. vijeka, Prirodnjački muzej prepoznatljiv po skulpturi slona i Muzej istorije umjetnosti. Imaju skoro isti izgled, pa se često nazivaju blizancima.

Ništa manje posjećena nije ni palata Hofburg, bivša carska rezidencija dinastije Habsburg. Kompleks sadrži carske odaje, muzej Sisi, zbirku srebrnine, Špansku školu jahanja.

Široke aleje vode i do Muzeja Sigmunda Freuda koji uključuje poznatu čekaonicu i njegovu radnu sobu sa originalnim namještajem. A kafana Café Central iz 1876. godine, gdje se čuje isključivo zvuk klavira, kao vremeplov vraća u davna vremena kada su za istim stolovima, u magli duvanskog dima, sjedili Freud, Trocki, Altenberg.

Željni adrenalina odlaze u Prater, veliki zabavni park s brojnim vožnjama i atrakcijama, vozom smrti, kućom duhova i poznatim velikim točkom Wiener Riesenrad.

U ovoj zemlji pivo je nacionalni ponos, a najpoznatije jelo je bečki odrezak. Za sladokusce neizostavno je uživanje u Sacher torti koja odlično ide uz bečku kafu Wiener Melange.

Sa Dunavskog tornja, u elegantnom retro stilu, pruža se panoramski pogled na carski grad. Ovo je najviša građevina u Austriji, sa 252 metra visine i od 2001. godine je zaštićeni spomenik. Na visini od 170 metara je smješten restoran, a deset metara niže kafić.

U nekom od restorana ili šetnji pored Dunava, kroz sređene parkove ili široke aleje, osim njemačkog mogu se čuti i brojni drugi svjetski jezici. Iznenađenje nije ni srpski, jer početkom 2019. godine, saopšteno je iz Grada Beča da je 40,7 posto stanovništva stranog porijekla. A najbrojniji su Srbi, Turci, Nijemci, Poljaci i Bosanci. Sa više od 100.000 Bečlija srpskog porijekla, Beč je postao četvrti najveći „srpski grad“ u svijetu.

I vijekovima ranije ovdje su živjeli i radili brojni znameniti Srbi. Šetali su bečkim ulicama srpski vladari i političari, književnici, umjetnici, trgovci i činovnici, vojnici i studenti. Bio je ovaj grad, početkom 19. vijeka, srpski kulturni centar ponajviše zbog Vuka Karadžića. Nisu rijetki, ni danas, studenti iz Republike Srpske i Srbije koji se školuju u ovom gradu.

• Piše: Danijel Vejo / HEDONIST